dinsdag 1 maart 2011

casa ciabatta!!

Zoals ik al eerder blogde, werk in instelling die je kan vergelijken met een sociale werkgelegenheid, maar dan echt voor mensen met een verstandelijke handicap.
Ik werk daar in het 'restaurant'.
Het loopt best lekker en we hebben zowaar een paar vaste klantjes uit de nabije omgeving die hun lunch door onze luitjes laten cateren.
Soep, een warme snack, fruit, melk, sap en natuurlijk...broodjes! Want wat is een lunch zonder broodjes?!
Pistoletjes worden afgebakken en belegd met de keuze uit broodje gezond en ham of kaas. Gekker hoeft het niet te worden, want dan besteld zo'n bedrijf wel een échte cateraar met alle kosten van dien.
Daarnaast wordt door de mensen van de instelling zelf ook altijd met veel enthousiasme een broodje besteld. Gaat één van onze restaurantmedewerkers rond met een lijst en een pen en daar wordt de hele bestelling dan met koeienletters opgeschreven...
Maar één van onze managers heeft er een handje van altijd wel wat op te merken.
Hij gaat helemaal niet over mijn afdeling, maar o o wat weet deze man toch veel, ondanks dat hij altijd met zoveel haast binnenvliegt dat ik alleen de achterkant van zijn jas kan beschrijven en die wappert.
Je merkt 't al aan mij dat het geen liefde op het eerste gezicht is.
Dat komt omdat ik vind dat hij op zijn zachtst zeer onhandig met onze mensen omgaat. Hij komt uit het bedrijfsleven en/of de commerciële wereld en/of management op hoger niveau...noem het maar op hij heeft haalt het er te pas en te onpas bij en is dan zo betweterig. Irritant.
Maar werken met mensen met een verstandelijke handicap kan je daar niet mee vergelijken. Dat dringt nog niet helemaal tot hem door. Hij zegt dan ook rustig tegen iemand die een evenwichtsstoornis heeft dat-ie eens moet doorlopen (jawel dat vindt-ie zelf ook al járen, maar dat kán dus niet...) en hij begrijpt ook niet dat je niet 5 dingen tegelijk kan bestellen bij onze mensen want dat gaat echt te snel en dan zucht hij heel diep en rolt met zijn ogen. Dat zien mensen met een verstandelijke handicap echt wel en die weten verdomd goed wat hij dan bedoeld. Je ziet ze klein worden.
Genoeg over deze aimabele man.
Wij bakken dus broodjes af.
En hij zag en at die broodjes en beslistte ter plekke dat dit toch veel beter ciabatta's konden zijn. Veel chiquer en meer anno nu.
Dus die moesten besteld. Van de groothandel, grote doos, diepvries nog af te bakken ciabatta's.
Het moest maar.
De ciabatta's werden een drama, want ze zijn zo groot en knapperig dat ons eigen volkje ze met geen mogelijkheid weg krijgt. Wanhopig geworstel met gebitten en beleg dat eruit schiet aan alle kanten en het zijn geen pistoletjes..én dat zijn ze gewend en die willen ze dus. Geen veranderingen graag want alle verandering is eng.                                                      
Eind van mijn verhaal is dat er een halve doos ciabatta's maar richting container moest.
Maar daar heb ik een broodje voor gestoken.
Ik heb met mijn naaste collega overlegd of ik ze niet mee kon nemen. Dat vond ik wel zo netjes.
"tjah of jij ze nu meeneemt of ze gaan de container in...ga je gang."
Ik ben ermee naar huis gefietst en heb de onderste la van mijn vriezer leeggemaakt en daar liggen ze dan. zeker 20 ciabatta's. Ik ga er lekker mee aan de gang. Maak ik van het weekend goed belegde broodjes van ze, met mozzarella en pesto, of wat parmaham, minestronesoepje erbij. Aanschuiven maar.
Is toch niet te geloven...knikker ze maar in de container! mama mia!!!

11 opmerkingen:

  1. O, ik zie op je profiel dat je alleen een link hebt met mijn haiku blog. Mijn "normale" blog vind je hier: http://ram-in-ravels.blogspot.com.
    Fijne avond.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Smakelijk eten, mag 'k er ook eentje dan vertel ik die wapperjas maandag wel dat je heerlijke broodjes in de aanbieding had (stuur het @adres maar.)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tja, dat zijn nou echt management-ideeen! Nou ja, jij blij! Nu maar hopen dat er weer gewone pistoletjes besteld mogen worden, en anders zou ik ze de volgende keer maar op z'n bureau duvelen (de ciabatta's bedoel ik dan he!).

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een malloot.

    Kon zeker meer verdienen als manager in de zorg ofzo? Echt, waarom ga je voor een instelling als die van jullie werken als je er totaal geen gevoel bij hebt.

    Figuur.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bah.... wat een vervelende vent. Mag wel een beetje meer respect opbrengen voor zijn medemens.

    Vreselijk irritant vind ik zoiets.
    Net wat Valhalla zegt: Die man heeft geen gevoel.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Onvoorstelbaar, zo weinig inlevingsvermogen. Maar fantastisch zoals je het beschrijft! En geniet van je broodjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het is wel irritant naar mijn mening, kan wel een beetje gevoel hebben toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Volgens mij lijkt het deeg van ciabatta erg op die van pizza. Als je ze heel dun snijdt, kun je er misschien ook pizza's van maken?

    Wel een typisch verhaal trouwens, maar wel groot geluk voor jou!
    Gr,
    NZ

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Bedankt voor je goeie tip Natuurlijk Zuinig.
    Dit ga ik zeker uitproberen!
    Grazias

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ook in Harderwijk heb je een Restaurantje dat gerund word door LVG en ik kom daar regelmatig eten. Deze mensen doen alles in hun eigen tempo. Ik vind het gweldig hoe zij in het leven staan. maar met zo,n maneger kan dat natuurlijk niet. Als ik jou was dan zou ik het in het eerste team overleg dit op tafel gooien.En die wapperjas goed de wacht aan zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen

Populaire berichten

Totaal aantal pageviews