wat ik niet zie...wens ik mij nie

en zo is dat.

Ik heb vorig jaar een NEE/NEE sticker op mijn pitoreske brievenbus geplakt.
Wij gingen namelijk een drietal weken met vakantie. En dan let de overbuurman op onze casa. Dat neemt hij erg serieus en erg letterlijk.
(de lieve man zet zelfs mijn lege (!) containers aan de weg.dat was weer minder want de gemeente rekende gewoon 4.50 per keer.)
Om te voorkomen dat mijn overbuurman zich een liesbreuk zou gaan tillen aan het overvloedig aangeboden reclamevoer, dat onze Zutphense brievenbussen als een niet te stoppen papierdiaree teistert, is er zo'n foeilelijke NEE/NEE sticker midden op het boerengroen geplet.
Ziet er vintage uit. Boerengroen met oranje schreeuwletters.
Neme men daarbij een flinke scheut automatische overboekingen en de uitkomst van de som = weinig post.
Dat was wel effe opkijken bij thuiskomst.
Want dat naast de puist aan wasgoed er ook een klus pur sang op ons wachtte was een feit....de post.
Niet meer dus. De sticker is gebleven en nu zelfs geliefd,
Wie lacht niet die de mens beziet.
Maar er gebeurd met je innerlijk méér door zo'n foeilelijke sticker.
Er gaat namelijk ineens van alles aan je voorbij. Letterlijk hè.
En dan wordt er een nieuwe spreuk voor een good old wandtegel geboren:
"Wat ik niet zie..wens ik mij nie"
Geen aangeprate aanbiedingen meer. Ik koop geen voorraden voor vriezer en koelkast en ik maak op wat ik heb en ga dán naar de winkel en koop alleen wat ik nodig heb.
Klaar. En in het begin ook eng. Je moet er lef voor hebben zei ze trots.
Want we zijn van jongs af aan gehersenspoeld met woorden als voorraad, voorbereid zijn, ojee!! Op!!!= erg! ect ect ect.
Simplify your shopping-mode. Knop uit.
 Ik ben zo simpel als een kind in mijn aankopen en het lijkt wel alsof ik maar hooguit 3 dagen verzekerd ben van rondwandelen op deze aarbol als je mijn boodschappenkar ziet. En dat werkt prima.
Ik ben af van de 'wat áls'-druk en het werkt enorm bezuinigend voor je uitgavepatroon.
Ik heb mij voorgenomen dat mocht er ineens een schep visite voor de deur staan die uitgehongerd is, dat ik dan maar in mijn auto stap en naar patatboer of de chinees rij en daar MAALTIJD haal voor de hele bubs en daar niet moeilijk over doe.
Niet zeiken Tess, hálen!
Is welgeteld 2 keer gebeurd in een heel jaar....

...en ontwikkel een voelspriet voor...

Manieren om die (enorme?) lening op je huis af te betalen.
(en heb je geen hypotheek maar een lening voor welk ander iets ook in je leventje dan kan je Of rustig doorlezen Of naar een volgend blogje browsen)
Een hypotheek is geen doodnormale financiële bijkomstigheid in ieders leven, je hypotheek is gewoon een schuld.
Je bent pas financieel onafhankelijk en werkelijk vrij om je leven in te richten zoals jij dat wilt als je die hypotheek hebt weten terug te dringen tot je niet meer dan een maandelijks schijntje hoeft te betalen om daaraan te voldoen.
(En dan nog zou ik 'm lekker afbetalen tot het magische cijfer 0.)

voor alles wat genoeg is...lekker besparen maar!

ontwikkel een voelspriet voor wanneer het 'genoeg' is.
Mijn oma zei altijd: 'op is tekort'. Dan had ze het over eten, aan de tafel mochten de bodems van de schalen niet in zicht komen, zeker niet als er visite mee at.
Maar hoe zeer ik de oude wijsheden en het ouderwetse huishouden ook waardeer, hier zat ze er toch wel degelijk naast.
Wij zijn allemaal grootgebracht/gehersenspoeld dat we niet tekort mogen schieten en dat het genoegpunt bereiken eigenlijk moet worden gezien als het minimaal te behalen punt.
Net genoeg...

Voor alles wat gratis is...

Om zo zuinig mogelijk te leven moet je een soort van voelspriet gaan ontwikkelen.
Een spriet voor alles wat gratis is.
Nu ga ik niet het pad der spirualiteit op, hoe mooi dat ook is, maar ik blijf bij de klinklare euro's waar menigeen in deze strakke tijden graag wat meer van zou overhouden.
Als je eenmaal hebt besloten dat het roer om moet, is dat bijna net zo spannend als verhuizen naar een ander leven. Je verhuist namelijk naar een andere invalshoek.
Je merkt waarschijnlijk al langer dat je niet uitkomt met je geld. Dat het geruisloos verdwijnt in een onzichtbaar afvoerputje dat jij nog niet hebt ontdekt. Dat je toch heus geen gekke, exorbitante uitgaven doet en dat het dáár dus niet aan kan liggen.
Maar aan het eind van de maand steeds rood staan is geen pretje.

olympisch bezuinig-fakkeltje

Op de één of andere manier moet je soms weer even in je eigen gareel.
Terug naar de super gemotiveerde fase die je dan weer eens wat meer en soms weer eens wat minder voelt.
Wat ik wel merk is dat je ook in de minder bewuste fases niet meer zo maar terugvalt in een überspenderende golf. Het blijft inmiddels op de automatische piloot ook steeds beter binnen de grenzen van de min of meer veilige financiele modus.
Dat is goed, dan heb ik toch bereikt dat mijn begonnen lifestyle-change niet meer een vlaag is, maar ook een  levensstijl is geworden.
Sommige uitgaven krijg ik gewoon echt mijn portemonnee niet meer uit.
Maar door te blijven graven in inspirerende boeken uit de onuitputtelijke bibliotheek en te blijven lezen op de andere blogs, houd ik mijn vuurtje brandende.
Tips blijven immer welkom en ik blijf ze dan ook met onverminderd enthousiasme verzamelen en publiceren op mijn bespaartips-pagina.
wat een heerlijke hobby!

die kwam hard aan.

Ik ben geschrokken.
Daarnet checkte ik nog even de bankrekening om te kijken of een overboeking goed was gegaan, (ja ik weet het zaterdagavond..)en toen zag ik dat ik een afschrijving had van 59 euro boven mijn beltegoed!
Oingg!!!!
Hoe kan dat?!

Chili Sin Carne, lowbudget afspraak met medebloggers is fantastisch!

Nou de hyacintenbollen zijn vandaag opgehaald hoor. Mijn prijs staat te pronken in de vensterbank.

Er gaat een zachte fluistering vanuit: 'zeg mij op, zeg mij op...'
Dus dat moet nog even geregeld worden.
Voor diegenen die denken dat ik nu aan het hallucineren ben, zie mijn vorig stukkie.

Verder ben ik mij nog scherp bewust van 'onze' januari afspraak om het budget wat betreft de boodschapperij zo laag mogelijk te houden.
Volgens mij bij Zena begonnen?

blieb blieb met de Bieb!

Dat alles weer duurder is geworden is geen nieuws.
Ik had het in mijn vorige stukkie al over de postcodeloterij en inderdaad toen ik op mijn bankrekening keek zag ik het; geen 7.50 meer maar doodleuk 3 euro erbij op gedrukt. Een verhogen van pak 'm beet 45% . Het kost nu 10.75. Brutaal!
Opzeggen die handel.
Leuk trouwens al die reacties op dat logje, want het trok me wel over de fearfactor heen en de postcodeloterij moet het een "winnaar " minder doen in 2012...duh.
Geen mensen trouwens uit Breda? Daar schijnt-ie te zijn gevallen.
Maar ik zag nóg wat bij mijn afschrijvingen en dat was de contributie voor de bieb.
€48.80  Oing!!!!
Sinds wanneer moet dat bijna 50 euro kosten?
Er zijn wel meer privileges aan verbonden voor dat geld. Ik mag nog meer boeken dan de 10 die al mochten mee naar huis. (hoeveel boeken lees jij in 3 weken?!) Nog meer cd's en dvd's.
Ook aanvragen en andere digitale dingetjes. Ik was eigenlijk dik tevreden met het feit dat ik digitaal kon verlengen, aanvragen of snuffelen in andere bibliotheken. Waarom geen keuze in het uitbreiden van je lezerspakket? Wat moet ik nou met al die dingen die ik helemaal niet gebruik, maar waar ik nu wél voor betaal?
Nou ja, het is er al af. Maar ik ga nu natuurlijk wel nóg meer lezen en vooral nóg meer boeken wegslepen over financieel slim zijn, bezuinigen, consuminderen, besparen en cursussen zelfdoen in van alles en nog wat!!!
Ook wel weer een leuke uitdaging eigenlijk...

Kerst, kosten en kneuterigheid.

De kerstsfeer is in volle hevigheid over mij heen gestroomd.

Daar hoef je trouwens ook niet zo veel voor te doen, ik ben dol op kerst.
Ik hou van de sfeer, de nostalgie, de warmte en zelfs de kitsch.
Het mag van mij allemaal.
Ik hou er alleen niet van als kerst de duurste tijd van het jaar wordt genoemd.
Dat december 'de dure feestmaand' als predikaat krijgt.
Ik vind dat een knieval aan de inventiviteit die je als echte consuminderaar en creatieve bezuiniger niet moet willen maken.
Mijn boom is dan ook een neppert die ik al járen heb. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen dat een prachtige boom die zeker 10 tot 12 jaar heeft staan groeien, voor de prijs van een flinke bos bloemen wordt verkocht. Hij staat vervolgens dapper een kleine maand te overleven (en meestal overlijden) in je te warme huiskamer. Terugzetten in de tuin is bij mij niet meer mogelijk: francobollo (postzegel) staat overvol!
Mijn respect voor de natuur krijgt dan een knauw. Dat kan je niet maken...
Ik doe niet mee aan hypes voor moderne bomen, zoals de landelijke boom waarin ineens alleen maar houten figuurtjes met schors en riet mogen hangen.
Intratuin, Europatuin en Tuinland doen er flink hun voordeel mee, al deze natuurlijke produkten liggen voor idioot hoge prijzen nu hoog op de schappen gestapeld.
Ook geen kerstballen in staalgrijs en kristallen schitterpegels met strass, voor een 'classy' boom waar een prijskaartje aan mag hangen lieve mensen.
Gewoon mijn twee dozen (nog van kerstpakketten dus heel makkelijk herkenbaar door de winterse taferelen erop) waarin mijn geijkte tuigage voor de neppert zitten.
Juist het feit dat ze al jaren en jaren meegaan maken ze voor mij nóg dierbaarder en sfeervoller.
Met kerst eten we gezellig samen. Geen gerechten die ik niet kan uitspreken, geen beesten op tafel die in andere seizoenen worden geknuffeld of petieterige stukjes vlees van een sneue duif of een kwartel.
Geen opgefokte plofkalkoen en al helemaal geen doodgemartelde gans.
Ik dek de tafel met mooi linnengoed en servies dat al jaren in de familie is. We kleden ons mooi aan en de sfeer is compleet. Een mooi glas met een inhoud naar ieders believen en de in Italiaanse stijl volgekwetterde maaltijd kan beginnen. We praten, lachen, denken aan hen die er niet meer zijn of vertellen anekdotes die we wel kunnen dromen. Het hele scala komt voorbij. Familie zoals familie is.
Kerst en oud&nieuw zijn echt het hoogtepunt van het jaar maar zonder gekke uitgaven.
Ik merk er hoegenaamd niets van in de portemonnee.

Mijn geheime vriendje...

Ik heb in mijn huis een hele geheimzinnige plek.
Ook al is het er ongezellig koud, toch verzamelen er daar telkens weer op wonderbaarlijke wijze zaken waar ik zomaar geen weet (meer) van heb...
Mijn vriezer.
Het is een eigenzinnig ding. Zijn simpele vorm van een dom rechthoekig blok met een indeling van lades, is een valkuil.
Want vriezer is helemaal niet eenvoudig. En vriezer kent binnen zijn rechtlijnige buitenkant, hele stiekeme hoeken en gaten.
Daar kom ik na een poosje telkens weer achter.
Dan ga ik voor hem door de knieen en trek ik zijn lades open en gluur naar binnen...
Zodat ik wat kan bezuinigen op boodschappen. Zodat ik ga voorkomen dat er voedsel te lang in blijft, want dat vind ik geen prettig idee. Zodat ik puur geld kan besparen, dankzij vriezer.
Ik kom steevast dingen tegen waar ik werkelijk niet meer bij had stilgestaan dat ik ze nog had. Een verpakking met nog 4 velletjes bladerdeeg. Een klein bakje met gedroogde selderij. 2 apart verpakte krentenbollen (voor mee naar het werk). Een restje zuurkool inclusief een stuk rookworst, een pak vissticks, 2 roti bladen en een paprika, ga zo maar door.
Met wat scharrelen in de groentemand in de schuur en de voorraadkast, maak je dan toch ineens een heel weekmenu. Eigenlijk van restjes, maar als ik er wat energie en fantasie in steek heeft niemand aan tafel dat in de gaten.
Dus samen met vriezer ben ik dan ineens een uitgekient setje en voor ik het weet heb ik een half weekbudget uitgespaard met behulp van mijn onderkoelde vriendje.

O ja en toen was het ónze schuld...

Van de week kwam voor de zoveelste keer de naderende nog-eens recessie voorbij. Alarm! Alarm!
Onze economie vertoont daling.
Goh..gek hè?
Er werd uitvoerig door 'deskundigen' verteld wat dat voor effect gaat hebben. Nog meer achteruitgang in de koopkracht van den mensch en banenverlies, ect ect.
Ook de kwestie wat de oorzaken waren van deze krimp.
Maak je borst maar nat. Het is namelijk jou en mijn schuld.

Warme groet uit de casa.

Dat schrijf ik meestal onder een comment.
Ook al hebben we de afgelopen dagen waanzinnig warm en zonnig najaarsweer gehad, dat blijft natuurlijk niet zo. Er is zelfs al een voorspelling gedaan dat ons juist een uitzonderlijk koude en lange winter te wachten staat. Maar dat valt nog te bezien, da's de crux met voorspellingen.
Toch moet je wat met die gegevens, want je een beetje aangenaam warmhouden gaat wel een luxeartikel worden.
Dát is geen voorspelling. Dat is een belofte. Die komt uit de trukendoos 'bezuinigingen' en die valt dan onder het kopje: milieuheffing of transportkosten. Die schroeven ze doodleuk op. Of jij nou die hele verwarming aan zet of niet. Die kosten krijg je gewoon door je strot geduwd.
De enige manier om de energierekening dan toch te bedwingen is zelf bezuinigen op verbruik.
Jawel een onderwerpje in ons consuminderland zo oud als de weg naar Rome (waar het overigens vaak best lekker warm is).
Toch waag ik mij eraan om te bloggen hierover, op het gevaar af dat je NU afhaakt.

op jaarbasis...appeltje, eitje!

Lunchen komt iedere dag voorbij. Tenminste bij mij wel.
Ik neem altijd mijn eigen boterhammen en wat dies meer zij mee.
Ik weet inmiddels als geen ander hoe schrikbarend de bedragen zijn op maandbasis (laat staan op jaarbasis) als je maar lukraak broodjes besteld of op weg naar t werk de warme bakker met een bezoekje vereert.
Vorige week had ik er een gesprekje over met een collega. Die kon zich niet voorstellen dat je nou werkelijk een duit in het zakje deed met het kopen van een lunch.
Wij aan het rekenen dus. En wat dacht je?
Jawel op jaarbasis ruim een half maandsalaris. ?!.')**&^^%^$!!!!
Lekker dus je broodtrommeltje meenemen. Een blaadje sla zelf 's ochtends op je broodje kaas neer laten vlijen en jezelf eens verwennen met af en toe een krentenbol.
Toen was geluk nog heel gewoon.

met de billen bloot.

Keer op keer neem ik onder de loep waar ik nog op kan bezuinigen. En dan natuurlijk nog het liefst die zaken die zoden aan de dijk zetten.
Wat me dan steeds weer opvalt is dat bij het doen van de wekelijkse boodschappen mijn moment aanbreekt. Ik kan op lumineuze wijze maaltijden plannen die voor een habbekrats te maken zijn. In mijn hoofd ontstaat al doende zelfs al het plan hoe dit alles op woensdag een perfecte overschotel aan restjes gaat opleveren.
Maar...dan komt de afdeling snoepen, snacken en alcohol.
Want ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar bij ons is dat wel degelijk een dingetje en dan met name voor het weekend. (Door de week geen bakken chips en een frituurpan heb ik niet eens.)
Daar gaat de kassa rinkelen.

Drie dolle dagen?!

Ik erger me suf aan het feit dat zelfs een min of meer gerennomeerd programma als 'vandaag de dag' aandacht schenkt aan de 'de drie dolle dagen' van je weet wel wie.

Een heuse verslaggever is erheen gestuurd om proefondervinderlijk te ervaren of hij omver wordt gelopen door trappelend kooplustig dames-vee.
Hij heeft zich opgesteld op het stalen rooster voor de weldra openschuivende deuren. Spannend!
Alsof de Bijenkorf, want dáár gaat het tenslotte om, zo'n Walhalla van goede smaak en exclusief spul is. Daar begint bij mij de tegenzin al. Gelul. Het is gewoon een opgedirkte mengelmoes van Hema en C&A. (prima zaken overigens behalve dat onophoudelijke gerotzooi met weinig fairtrade handel)
Er wordt massaal overbodige meuk voor een prikkie van de hand gedaan. Ook weer bullshit, want het is helemaal geen prikkie.

crisis..op de plaats rust!

heb jij dat nou ook?

Sinds de regelrechte onheilstijdingen over de miljoenennota, de teruglopende koopkracht en de opgehoogte ziektenkostenverzekeringen en ga zo maar door, zie ik steeds dingen waarvan ik ineens denk: 'dat is over een jaar vanaf nu niet vanzelfsprekend meer...dat kunnen de mensen zich dan niet meer veroorloven'

Dan denk ik aan dingen als:
Leuk aanbod van welness-paradijsjes die je 2 voor de prijs van 1 aanbieden. Maar er niet bij zeggen dat je al met al voor zo'n dagje tóch nog gauw zo'n 60 euro kan neertellen inclusief de benzinekosten...
Maar ook aan uit eten gaan, het inhuren van Mc Donalds voor je kinderfeestje (bah), de nieuwste sieradenlijn van merken als Zinzi en de ringen van Stacy Rookhuizen, of weer een supersonische camera die nog beter datgene fotografeert in de natuur waar de National eigenlijk ook al mee vol staat.
Telkens weer een nieuwe phone, álles uitprinten ook wat je helemaal niet nodig hebt, sushi bestellen en thuis laten bezorgen terwijl je het prima voor een prikkie zelf kan fröbelen.
De zalando die ons wijs maakt dat we permanent schoenen, tassen en jurkjes moeten bestellen.
Ach ik kan nog wel even doorgaan met de lijst van totaal overbodige rimram...

Bezuinig..word vakkenvuller!

Altijd blijf ik bezig met speuren naar nog weer nieuwe tips en methodes om zo zuinig mogelijk te leven.

Het is een verslavende hobby die je bovendien nog aardig wat oplevert ook.
Ik heb daarom mijn koopgedrag in de supermarkt nog eens onder loep genomen.
Blogde ik al over het heilige boodschappenlijstje en niet pinnen maar contant betalen, nu doe ik sinds een paar weekjes 'het tweede rondje' in de supermarkt.
Mijn tweede rondje is een moment van bezinning dat ik in de supermarkt zélf neem.
Het heilige boodschappenlijstje wapent mij namelijk niet voor alle psychologisch perfect uitgedokterde valkuilen en natuurlijk mijn eigen impulsieve kooplust. (Twee voor de prijs van één, 35% kassakorting en de 3 naar keuze voor allemaal dezelfde prijs...noem het maar, ze rekenen je rijk waar je bij staat..dénk je)
Voor ik naar de kassa ga, loop ik met mijn wagentje naar een wat rustiger hoekje van de winkel.

Koop je eigen IK terug..voor weinig.

Nu ik zo ongeveer een jaartje heel bewust géén spullen meer aanschaf, merk ik dat dit een enorme rust geeft. Met spullen bedoel ik dan met name de sfeermakertjes voor in de woonkamer die seizoensgebonden en o ja zeker ook modegevoelig in enorme hoeveelheden bij Leen Bakkers, Actions, Zeemannetjes en marktkramen lagen te lonken.
Maar daar is heel bewust een halt aan toegeroepen. Dankzij Annemarie. Annemarie liet mij even lekker schrikken met haar Succes-kasboekje, dat ik overigens in de bieb heb geleend. Na het lezen van Annemarie's boek ben ik met frisse tegenzin dat kasboekje gaan opzetten (heel bezuinigend in een oud schoolschriftje van dochter) en jawel hoor, KATJINGGG!! de kostenpost 'overigen' bezorgde mij het gevoel van een ware junk.
Ontkenning (moet een rekenfoutje zijn hoor), 'dit is tijdelijk!' en ook de: hier- kan- ik -zo- weer- zonder-fase. Het kwam allemaal voorbij...
Maar die kostenpost was hoog. Heel hoog.
Al die fröbels en die lieve fotolijstjes en die keukenhandigheidjes en die geinige wc-verfris-geurdingetjes. Die leuke ouderwetse koekblikjes, kaarsenhouders, zogenaamd oud glaswerk, dienbladen, sierkussens...oh gossie.
Rigoreus heb ik het roer omgegooid en de hand is ferm op de knip gegaan.
De eerste beloning kwam aan het eind van die maand.
Maar nu ruim een jaar na dato, merk ik dat ik afgekickt ben.
Het doet me niks meer dat we in brocante stijl de voordeur moeten opsieren. Dat de keuken een Franse boerenuitstraling moet hebben, ondanks dat ik in een tussenwoning uit de jaren 70 woon...Dat mijn slaapkamer er Engels landelijk uit moet zien en dat op de grote houten eettafel aardewerken schalen vol met pompoenen, citroenen en vazen met rozen moeten staan.
Ik ben ook gekker op mijn spullen geworden die ik al had. De oude houten snijplanken, de aardewerken schalen met dat barstje eraf of die al krakelé is omdat-ie nog van mijn oma afkomt. Die mooie blauwe vaas met bijna alleen maar klimop erin en de wilde stengels dille die hier in de berm groeien.
Verder geen verandering van zaken.
Laten zoals het is. Geen getrek en gesleep met items.
Ik heb al een jaar dezelfde kussens op de bank liggen met dezelfde plaids en dat zegt wat!
Kun je nagaan... (junk)
Ik maak op, ik verbruik en ik verslijt. Dat is hoe ik met al die spullen, voorwerpen, kleding, schoenen, laarzen om wil gaan. Ik doe niet meer met de mode mee, maar combineer met wat ik heb. En dat gaat prima! Eigenlijk is dat zelfs heel leuk.
Ik ben eindelijk IK, dankzij het feit dat ik doodgewoon mijn geld in mijn portemonnee moest gaan houden.
(en ze leefden nog lang en gelukkig)

Alternatief peperdure Modifast.

Nou wil ik hier niet gaan doen alsof ik het wiel opnieuw heb uitgevonden...maar stiekem van binnen voel ik me een tikkeltje wel zo.

Ik ben één van die vele vrouwen die graag een paar kilootjes kwijt wil. Niet zeuren mag ik, want het zijn er echt maar een paar. Ik durf het bijna niet te bloggen maar het gaat om welgeteld tweeënhalve kilo.
Ja ik weet het. Maar jullie weten toch ook wel dat die twee (en een half) exact voor op mijn buik zitten en de charmante naam vetrol heeft? Dat die 2 en een half precies over de band van de verder best wel te gek zittende spijkerbroek hangen? En dat ik daarom altijd met 'iets' over die spijkerbroek loop dat daar overheen valt? (en dat als je beweegt dat je dan die vetrol dus nog net zo hard ziet...pfff) en dat een stukje van die twee en een half, ook nog eens zorgt voor een soort van onderkinnetje...ik haat dat.
Nah ja. Ik realiseer me dat dames die een tiental kwijt wil van wat ik hierboven beschrijf zich nu zuchtend van mij afwenden en dat recht heb je..maar lees nog heel even verder, want ik heb een leuke tip.
Wie kent ze niet. De maaltijdvervanger.
Een reuze afval wonder, alleen belachelijk duur.
Modifast, Herbalife en Vitalis doen er goede zaken mee. Héél even was er een actie in januari bij de Aldi waarbij je Vitalis voor een schijntje kon kopen. Run erop alsof het goudstaven betrof.
Ik wilde mijn 2 kilo buikvet (klinkt lekker hè) graag kwijt voor de vakantie. Ik wil niet als ik zit, dat ik eruit zie alsof ik drie maand zwanger ben...
Ik had zo'n bus Vitalis bemachtigd. Ik heb eens gelezen wat er nou eigenlijk in zit.
Weipoeder, magere melkpoeder, kunstmatige vitamines (zodat je de maaltijd vervangt ahum) verder een aantal E-nummers en al naar gelang smaakstoffen: Banaan, Vanille, Chocola.Verdikkingsmiddel (voel je je toch lekker gevuld), een snufje aspartaam en wat nicotinamide (écht waar) en zie hier een drankje dat vult en een vervuld gevoel geeft...Verder nog een arsenaal aan niet normale stuff: inuline? natriumcyclamaat?L-ascorbinezuur? Klinkt als rattengif...eigenlijk.
En dat voor de schamele prijs van rond de dertig eurie per pot.
Dat kan anders, dacht ik, maar vooral, dat kan béter.
Ik ben naar de reformwinkel gegaan en heb daar gekocht: Een pot lecithine, een pot edelgist en een pak sojameel. Weipoeder verkochten ze niet.
Verder ook heel lekkere fles vruchtendiksap.
Thuisgekomen de mengbeker genomen en die gevuld met sojamelk ( je kan natuurlijk ook magere melk nemen) een eetlepel lecithine en edelgist en sojameel er in gedaan. Een scheutje van het diksap en shaken maar.
Héérlijk!!!! En ja, het vult je maag prima. Uren...en wat fruit tussendoor vind ik geen doodzonde.
Kosten waren in totaal €12.00 en ik kan er eindeloos mee doen.
Ik vervang er nu sinds 2 weken één maaltijd per dag mee (tussen de middag) en tjah ik val wel af.
Het gaat niet razendsnel, want ik hoef ook niet razendsnel, maar ik ben er wel een dikke kilo mee kwijt.
Er hangt minder over mijn spijkerbroek en de weegschaal liegt niet...
Dus besparen maar als je toch met een maaltijdvervanger je gewicht te lijf wilt.

Dit bespaart je honderden euro's per jaar.

Het besparen zit 'm zo onderhand in het bloed. Des te beter.
Gemotiveerd blijven en er lol in blijven houden om met weinig financiële middelen het tóch allemaal voor elkaar te krijgen.
Oog blijven houden voor de instinkers die de consumtiemaatschappij zo rijk is. Zoals de belachelijke prijzen voor gesneden en gewassen groenten, je wijs laten maken dat een andere energiemaatschappij zoveel goedkoper is dan die je nu hebt. Ze gooien met energieprijzen en vertellen je er niet bij dat het de transsportkosten zijn die de rekening onaangenaam kunnen ophogen. Neem vooral de maatschappij uit je eigen regio. (er zit altijd wel een groene tussen als je dat wilt)
Tevreden zijn met wat je hebt aan meubels, kleding en je niet gek laten maken door reclames voor modegevoelige items. Wat dacht je van wéér kussens in de nieuwe modekleur voor het komende najaar..shutters inplaats van overgordijnen en die ouderwetse planten moeten de groencontainer in omdat de vetplant van groot formaat nu hot is. Trap er lekker niet in.
Niet mee in de ratrace om snufjes en gadgets te moeten hebben en mobiele telefoontjes die nog net niet je eigen begrafenis voor je regelen, maar verder zo'n beetje álles voor je schijnen te doen. Kost wel wat...maar dan ben je ook update. Kan je door AH lopen met je gezicht op je beeldschermpje gedrukt zodat meneer Heijn je kan vertellen hoe jouw favoriete boodschappenlijstje er ook al weer uitzag. Kassa!
Merkengekte en je tuin als ultieme buitenhuiskamer in te moeten richten inclusief tuin-schilderijen voor op je schutting (?!!*&^*()!!) en ja echt, buitenschemerlampen.
Zo dat was weer even een ouderwets "hou het geld in je knip" oppeppertje.
GRATIS.