...en ontwikkel een voelspriet voor...

Manieren om die (enorme?) lening op je huis af te betalen.
(en heb je geen hypotheek maar een lening voor welk ander iets ook in je leventje dan kan je Of rustig doorlezen Of naar een volgend blogje browsen)
Een hypotheek is geen doodnormale financiële bijkomstigheid in ieders leven, je hypotheek is gewoon een schuld.
Je bent pas financieel onafhankelijk en werkelijk vrij om je leven in te richten zoals jij dat wilt als je die hypotheek hebt weten terug te dringen tot je niet meer dan een maandelijks schijntje hoeft te betalen om daaraan te voldoen.
(En dan nog zou ik 'm lekker afbetalen tot het magische cijfer 0.)

die kwam hard aan.

Ik ben geschrokken.
Daarnet checkte ik nog even de bankrekening om te kijken of een overboeking goed was gegaan, (ja ik weet het zaterdagavond..)en toen zag ik dat ik een afschrijving had van 59 euro boven mijn beltegoed!
Oingg!!!!
Hoe kan dat?!

Het vlees is zwak....

Sinds een paar weken hebben we een tweede auto bij de deur staan.
Dat is niet uit luxe maar meer uit leed.
Mijn hoogbejaarde schoonouders hadden deze wagen nog steeds, maar mijn schoonvader de weg ermee op sturen is niet vriendelijk voor de andere weggebruikers...
Gelukkig ziet hij dat zelf ook in.
Mijn schoonmoeder is op dit moment opgenomen in een verpleegtehuis en om schoonvader zo vaak mogelijk te kunnen ophalen, wegbrengen en beide te kunnen opzoeken is hun wagen ons huishouden ingereden.
Tijdelijk, want we willen helemaal geen tweede auto.
Maar in het overdrukke schema van al deze ritten zou ik niet weten hoe we dat in combinatie met werk nog zouden moeten doen.
Gewoon overdag gaat het nog wel. Maar in de namiddag en de avond begint ons taxibedrijfje.
We pendelen er wat op los voor het goede doel. Met liefde hoor, maar je wordt er tureluurs van zo af en toe.
Echter...ik merk dat nu er toch twee auto's voor de deur staan mijn wilskracht om door weer, wind of mist tóch op mijn fietsje te klimmen, als sneeuw voor de zon is verdwenen.
Ik kan elke ochtend de auto pakken...oh ooo.
Ik kan een kwartier langer in mijn warme bed blijven liggen. lekkerrrrr!
Ik hoef me niet dik aan te kleden en die kou door te trappen. (en mijn haar opsteken zonder dat het als een suikerspin zit als ik aankom...ijdel ijdel)
En jawel hoor. Ik rijd er lustig op los.
Regelmatig spreek ik mezelf bestraffend toe. Dat ik meer moet tanken, dat dit niet goed is voor het milieu en ook niet goed is voor mijn conditie en al helemaal niet voor de portemonnee.
Maar het helpt niks.
Tenminste 's morgens om 7.30 niet....

Wat wil je later worden?

Die vraag werd je meestal gesteld in je jonge jaren.
Maar vandaag de dag is deze vraag actueler dan ooit voor de gehele volwassen bevolking van ons landje.
Wil je een pensionada worden met wat geld om te besteden? Of iemand die na een leven hard werken nog maar eens de laatste jaren moeten vullen met het aan elkaar knopen van de beruchte eindjes..
Dat is iets om hier en nu goed over na te denken.
Ik vind persoonlijk het antwoord niet zo moeilijk. Dus is het tijd voor actie. Wil je straks resultaten hebben geboekt dan is er vandaag en morgen werk aan de winkel.
De bewustwording dat je écht flink en consquent aan het sparen moet voor een fatsoenlijke oudere dag voorziening is geen overbodige luxe.
We worden steeds ouder en blijven langer fit. Dat is prachtig, maar hoe leuk is dat als je op een houtje moet bijten?
Je financieel en mentaal onafhankelijk maken voor de verre of misschien niet eens zo verre toekomst meer, behoedt je straks voor grote zorgen.
Blijf dus gemotiveerd en blijf consuminderen.
Ik weet wel dat er veel bewust geconsumindert wordt met het oog op het welzijn van milieu en zero waste, maar het een sluit het ander niet uit.
Dus; wat wil je later worden?

Zuinig zijn is fijn!

Het zuinige leven is een hele inspirerende manier van leven.
Je wordt weer secuur en bewust waar je mee bezig bent. In eerste instantie doe je dat omdat je gewoon drastisch moet bezuinigen.
Een salaris dat veel te snel op is, maandelijkse kosten die de pan uit rijzen, schulden misschien?
Maar eenmaal gemotiveerd merk je al snel dat het ook heel leuk is om zuinig te leven.
Want hoe je het ook wendt of keert, als je zuinig gaat leven hou je geld over.
Zo denken wij samen, als stel, regelmatig 'kan het nog besparender?'
We vinden het een sport om dan weer iets te vinden wat nog beter kan.
Ook blijkt dat als je gedurende een langere tijd met succes aan het besparen bent, dat je je eisenpakket bijstelt.
Je hebt steeds minder nodig en ziet steeds vaker in dat een heleboel zaken helemaal niet in je top tien van benodigdheden thuishoren, maar er gewoon ingesleten zijn.
Lekker volhouden, je levensstijl steeds meer verfijnen en genieten dat je uit de financiële penarie bent of raakt.
Zo onderhand geloof ik dat zuinig leven de meest verslavende hobby is die ik kan bedenken!

Het leukste cadeautje

Vorige week was ik jarig. Hoe leuk is dat. Eén maal per jaar is het zover.
Afgelopen weekend kwam mijn zus(je) voor een avondje/nachtje om dat samen te vieren.
Dat doen we graag. We kletsen, borrelen en dollen en dat zijn écht heerlijke avondjes.

Maar het leukste vond ik nog het cadeau dat ze meebracht.
Mijn zus heeft een moeilijke tijd achter de rug. Met alle financiële gevolgen van dien.
Ze bracht een supergeinig tasje mee met inhoud.
Er zaten leuke kaarsjes in (vorm cactusjes) er zat een miniflesje biologische rosé in en een citronella geurgellie. Verder een ludieke kaart met lieve tekst.
"Ik hoop dat je het leuk vindt, want het heeft me nog geen €5,00 gekost" zei ze erbij.
Dat was voor mij het leukste aan dit cadeau.
Wat goed van je en wat leuk dat je voor mij zo de ronde bent gaan doen om een zomeravond-pakket samen te stellen.! Want dat was de titel van het cadeau. Ingrediënten voor een zomeravond.
Natuurlijk vind ik het niet leuk dat er dingen gebeuren in iemands leven waardoor ieder dubbeltje moet worden omgedraaid. Maar de zorg waarmee dit cadeau was samengesteld is voor mij onbetaalbaar.
Dank lieve zus!

Rood is de kleur van....

Wanneer je op het punt bent gekomen dat je inziet dat je wat moet met je financiële situatie is dat  niet op het meest denderende moment van je leven.

Bij mij was het dat althans niet.

Mijn bankrekening klonk als het lied van Marco Borsato...Rood...maar daar hield ik niet de euforische gevoelens aan over die deze kleur bij hem wel teweegbracht.
Waar dat geld dan allemaal heenvloog wist ik ook niet zo goed. Mijn woonlasten en vaste lasten... Boodschappen..tjah. Het leven was gewoon duur.
Dat zei iedereen om mij heen tenslotte toch ook? En de komst van euro was ook een ramp, toch?
Ook de kreet dat je niet in andermans portemonnee kon kijken en dat je aan de buitenkant er echt niet vanaf zag wie er van de bank leende of zélf zo goed in de slappe was zat, hield ik mijzelf vaak krampachtig voor. Want dan voelde het minder nijpend.
Maar het was wel nijpend. En écht niet 'romantisch' om het niet breed te hebben. Toen was geluk nog heel gewoon kwam op mij niet helemaal over hoor.
Het gekke was dat we het eigenlijk best breed genoeg hadden. We gingen er alleen oliedom mee om. En dat beroemde kwartje moest nog vallen.

Hoops & Yoyo made it!

Soms word ik een beetje gek van mezelf.
Enerzijds ben ik zo bevlogen geraakt van de bijna niet nieuwe levensstijl meer, omdat ik die nu al een jaartje of drie aan het ontwikkelen ben en anderzijds lijkt het wel alsof je steeds petieteriger beziggaat.
Sla je dan door? Houdt dat stand?
Of heeft mijn gevoel me niet voor de gek en is het ronduit verslavend en wil je niet eens anders meer, al zou je een miljoen winnen?

Ja, ik weet het, ik stel het een beetje extreem.
Maar toch.
Manlief werkt hard en noest, zoals dat heet. En dat is ook op de werkvloer aldaar opgevallen.
Met als gevolg dat hij werd beloond.
Dat hoor je niet vaak meer tegenwoordig. Nou zat daar ook wel een klein addertje onder het gras, want in het kader van bezuinigingen is er de afgelopen jaren gewoon geen personeel meer aangetrokken voor werkzaamheden, verantwoordelijkheden en taken die er wel degelijk waren.
Zo zoetjes aan rekte het takenpakket van manlief op. En om hem dat ook te laten blijven doen, moest er om tafel gezeten worden.
Dat is mooi. Dat schept mogelijkheden. Gevolg een bonus en daarna een vast bedrag per maand erbij, zodat ook de pensioenopbouw er door zou worden beïnvloed.
Wij blij. Wij van onze hypotheekrenterekening af!!
We staan op €0,00.
Hoe magisch is dat moment. Dan sta je toch even stil bij wat je er de afgelopen jaren allemaal voor hebt moet laten en juist hebt moeten doen.
Vakantiegeld=> hypotheekrenterekening
13e maand=> hypotheekrenterekening
belastingteruggave=>hypotheekrenterekening
maandelijks geld besparen=> hypotheekrenterekening
Het was soms echt wel zuur hoor om het zo weer door te sluizen naar de afschuwelijke hypotheekrenterekening.
Vijfentwintigduizend-euro is veel geld. En nu hebben we de inhaalslag gemaakt.
Eerst was het wegwerken van die verkapte woekerlening de motivatie om te leven zoals we nu doen.
Maar nu hebben we geen TOP hypotheek meer, we betalen niet meer maandelijks de rente en kwamen aan de aflossing in het begin niet eens toe (!)  en we hebben er de overwaarde van ons huis door terug in het pand.
Oké, ik ben eruit. De levensstijl houdt stand omdat we ervan zijn gaan houden. Omdat het ons meer brengt dan euro's alleen.
Nu gaan we door. Wij gaan écht sparen. We hoeven het niet meer weg te brengen!

(wel effe wennen hoor....duh)

40 dagen zonder drank.

Vandaag is de laatste dag van 'ons project'.
Zes weken en 1 dag geleden vertelde ik aan de grote liefde van mijn leven dat ik in het programma Editie NL een item voorbij had zien komen dat me aan het denken had gezet.
Het ging over drankgebruik.

40 dagen zonder drank.                                                                    
Vragen als 'hoe dicht zit je tegen een alcoholverslaving aan?' en 'kun jij wel zonder dat dagelijkse wijntje?' vlogen onverbiddelijk over het scherm.
Leuke reportage erbij van drie totaal verschillende Nederlanders om aan te tonen dat in alle types en lagen van de bevolking het goddelijk vocht wel heel makkelijk naar binnen werd gegoten.
Een alleenstaande moeder uit Velp, een ietwat Marijke Helwegen-achtige boetiekhoudster en een noest werkende bouwvakker stonden hiervoor model.
Ze erkenden alledrie to the point dat wijn/bier en een Jagermeistertje op het dagelijks menu stonden.
Met wijn begon het al als aperetiefje, vijfuurtje en/of avondafsluiter.
Tjah..niet voor niets valt je zoiets natuurlijk op.

praten, piepers en pegels...

Een dikke VERDORIE voor deze dag en dan druk ik me nog heel netjes uit..geloof me.
Vandaag had ik het gesprek op mijn werk over de naderende einddatum van mijn jaarcontract. Dat is om precies te zijn op 15 maart afgelopen.

Ik weet dat ze me niet kwijt willen. In tegendeel de cursussen vliegen me om de oren en ik ben gevraagd voor allerlei plannen die dit jaar verwezenlijkt moeten gaan worden. Ik lag goed in de markt dat was wel duidelijk geworden in het functioneringsgesprek dat ik in november heb gehad. Een gouden evaluatie en ik zo blij als een kind. Er wordt tenslotte wat afgeëvalueerd op de werkvloer en in mijn werkveld is het een soort van algemeen aangenomen hobby.

Ik werk met mensen met een verstandelijke handicap en met onbegrepen en risicovol gedrag.

Met andere woorden; ze hebben een laag IQ en een laag EQ en ze kunnen lekker doorflippen als het niet loopt zoals ze het willen, verwachten of soms ook gewoon omdat ze nu eenmaal effe kortsluiting hebben op dat moment. Nu zou je denken, wat zoek je daar?! Maar geloof me, het is het leukste werk ter wereld...voor mij en mijn 17 andere teamleden.

Maar het brengt wel met zich mee dat je soms behoorlijk in de weer moet als je pieperalarm afgaat en je er gewoon bovenop moet met je collega's, want deze mensen kunnen heel sterk zijn als ze pissig zijn of de weg kwijt. En je raad het al daarna is het evalueren geblazen tot je er groen van ziet.