zondag 2 februari 2014

Zuinigheid met vlijt bouwt huizen als kastelen oftewel de WOZ waarde

Jawohl het was weer zover deze week rolde het pampier met de officiele belasting voor woongenot in de bus. Want dat is die WOZ waarde volgens de letter der wet.
Wij loeren natuurlijk gewoon of ons pandje alweer in waardering is gezakt. Vond de bank leuk, want dan kunnen ze een hoop watertrappelende klanten (lees hypotheekslaven) weer vertellen dat hun thuis onder water staat. Ergo of ze maar even meer poen willen gaan overmaken om het weer boven water te hijsen.
Ons kasteel was voor het zoveelste jaar op rij weer minder aantrekkelijk volgens de gemeente. Van de 189.000 die het in de jaren net voor de crisis nog mocht opbrengen zijn er nu nog 147.000 over.
Oi oi... maar ja. Zolang je géén verhuisplannen hebt en je niet onder water staat is er niet veel aan de hand. Betaal minder WOZ dat wel. Ook fijn.
Maar het is geen positief teken in het kader van al dat gejubel over een aantrekkende huizenmarkt.
Daar geloof ik trouwens dan ook geen ene moer van. Heb zwaar de achterdocht erin dat dit een voorgeprogrammeerd praatje is vanuit hogere hand om wat kopers op te jutten dat je er nu snel bij moet zijn omdat de huuskes binnenkort wel weer duurder zullen worden. (vingertje vingertje)
Al dat ge-aflos in Nederland gaat onze banken niet in de koude kleren zitten. Want dat zijn we nog steeds massaal aan het doen. Inplaats van het braaf uit te geven aan auto's, vakantie's en luxe artikelen waar je écht niet buiten kan.
Dus er moet weer een blik kopers en hypotheekslaven worden losgetrokken.
Rabo was voorheen DE hypotheekverstekker bij uitstek, mag hopen dat dit een kentering krijgt na al die openbaringen van hun reilen en zeilen van de afgelopen jaren. De gulden handdrukjes die weer aan de berouwvolle smoelwerken zijn uitgereikt. Mea Culpa en een paar ton rijker..
Hoe dan ook, hier blijven we gemotiveerd om af te lossen. Hoe zou dat zijn als ons huis op een goeie dag écht van ons is??
Ik kan me er bijna geen voorstelling van maken. Zou het voelen alsof je een lot uit de loterij, je éigen loterij, hebt gewonnen?
De vlag gaat uit hoor. Zeker weten. Kan me nog wel dat heerlijke gevoel herinneren toen we die eerste 25.000 euro top hypotheek hadden weggewerkt. Was euforisch.
Schatje dat hierboven aan de pagina prijkt is het schuurtje van ons zomerhuisje. Daar komt het gevoel van "los van alles en de rompslomp van de maatschappij" altijd héél dichtbij. De wereld is even klein en niet ingewikkeld.
 Regelmatig een rots in de branding, een plek om de vermoeide vleugels in de zon te laten drogen.
Zusje bedankt voor dat grote cadeau xxx.


zondag 26 januari 2014

over mijn man

Nou met de man zijnen baan sleept het e.e.a. zich een beetje voort. Sinds hij 
 boventallig/overbodig/uitgerangeerd en over de datum is verklaard is hij nog nooit zo druk geweest. Hij werkt op een school annex internaat waar een constante stroom jonge mensen die volledig het spoor bijster zijn geraakt worden opgevangen. Via justitie en rechterlijke machtigingen en tbs verklaringen..dus dan begrijp je wel dat dit een roerig volkje is. Ik druk me uit alsof we het over de efteling hebben, maar geloof mij...dat is het er zeker niet.
Manlief mag daar sinds 26 jaar veiligheid waarborgen en dat is volgens een management consultancy die de zaak financieel aan het vlot trekken is, niet meer nodig. Gevolg: leraren die niet meer voor de klas durven te staan. Jongeren die in hun woede/frustratie noem het, letterlijk de ruiten doortrappen bij de kantoortjes van directie en lerarenkamer.Elkaar met zelfgefrobelde boksbeugels een abbonnement bij de ortho willen aansmeren. Of doodleuk dreigen balpennen die in je strottenhoofd kunnen worden geramd. Ben je nooit je pen meer kwijt.
Als ik het dagelijks zo beluister denk ik regelmatig: Lieffie dank God op je blote knieen dat één of andere oetlul in ..? Maastricht, Rotterdam, Sneek?? waar zit dat kantoor?? heeft berekend dat veiligheid volledig kan worden geschrapt.
Ga iets doen met een vervroegd pensioen en we vullen dat gat wel op. Werk genoeg in de vrije branche en ik heb vooralsnog geen enkele reden om te moeten aannemen dat mijn baan op de tocht staat.
De vrije branche is voor mijn man het lesgeven in allerlei vormen van selfdefence. Hij kan het in de avonduren niet aflopen en misschien is dan een zekere rust overdag wel ontzettend goed en gezond.
Mijn man is 59 jaar, hij mag er twee jaar over doen om op te rotten en dan is het UWV de baas over jou.
Waarom niet het heft in eigen handen nemen... Hoeveel kans is er dat het zuunig bijelkaar gewerkte pensioen uberhaupt nog gaat uitkeren wat het ooit beloofde.
Kunnen we niet veel beter nu de knoop doorhakken en het er zelf bijsparen. In een eigen pot voor oude dag. Iets waar niet maar lukraak mee wordt belegd in weet ik veel wat.
O ja, blijkt ook nog even dat ze hem de afgelopen 8 jaar een schaal te weinig hebben uitbetaald.
Kijk daar hebben we een gesprek met de werkgever zou ik zo denken.
Wordt vervolgd.

maandag 6 januari 2014

Opgeruimd, uitgerust en ook wel ongerust..

Maandag 6 januari...de maandag van het nieuwe jaar. Daarnet is het alarm van 12.00 weer als vanouds afgegaan..alleen in een heel nieuw vers jaar. Ik heb er zin in, in dit nieuwe jaar. Alleen de cijfers, 2014 lijken me al zoveel vriedelijker toe als die 13 van het vorig jaar. Zegt niks natuurlijk, weet ik wel. Vandaag kwam ik er echt aan toe om de kerstboom weg te ruimen. Ik heb nooit zoveel last van kerstblue's en dat de met liefde aangeschafte boom dan hals over kop de achtertuin in gemikt moet worden, op 27 december. Ik vier de feestdagen op mijn gemak uit en dan op de bewuste maandag waarop we met zn allen weer verantwoordelijk en ordelijk aan ons dagelijks leven beginnen gaat mijn woonkamer in revisie. Ik ruim op, knikker weg, verschuif en versober er lustig op los. Gevolgd door de emmer met groene zeep en mijn huis voelt als nieuw. Al die kleine rituelen maken bij elkaar een lifestyle. Steeds weer opnieuw schoon je op en krijg je weer inzicht waar het gevaar van cluthering loert.  Ik hou daar inmiddels van. Het maakt me rustig en (zeker niet ongevaarlijk!) de invloed van reclame op mijn best beinvloedbare innerlijk.
Want daar kan je op wachten natuurlijk. De commercie is ons echt niet vergeten na ons een hele riedel aan kerst en nieuwjaar artikelen te hebben willen aansmeren. Nu moeten we massaal worden overtuigd van de nieuwe look voor lijf en leden en een interieur dat hélemáál 2014 is. Kapitalen kan je er weer aan uitgeven. Wacht maar tot het voorjaar wordt, doen ze je tuin er ook nog bij...
Voor nu blijf ik vasthouden aan het lekker opgeruimd en schoon gevoel. Een veilige basis om op terug te vallen in een bewust en zuinig beleid. Moet ook wel, want de baan van manlief staat definitief geschrapt. Dus de buffer die is opgebouwd gaat straks misschien werkelijk zijn bestaansrecht moeten bewijzen.
Wordt vervolgd.


Populaire berichten

Totaal aantal pageviews