dinsdag 2 september 2014

Ik ben er weer! :-)

...Ja ik weet het, het is een wel erg lange breake van het bloggen.

Maar..ja altijd weer een maar. Daar lijkt het leven af en toe vol van te zitten.
Uitstelgedrag, de moed niet hebben, geen fut, teveel fut, en vooral ook mega veel omwegen om weer op mijn eigen blog simpelweg terecht te komen!
Eindeloos werd me gevraagd om verificatiecodes in te vullen, een gmail account dat zich zinloos en stug aan mij op bleef dringen.
Nee!! Wil ik niet. Hoef ik niet..ik wil gewoon een stukkie schrijven op mijn blog.
En zie hier na poging nummer zoveel ineens FLOEP en ik was op het dashboard en ik kan een blogje weg tikken.
Vraag me niet hoe, ik heb werkelijk geen idee.
Anyways, ondertussen heeft het leven natuurlijk niet stilgestaan.
Manlief is zijn baan definitief kwijt vanaf februari.
De oprotpremie is genoeg voor het vergoeden van de advocaat, een duit in de pensioenpot en een lullige drietal maandsalarissen mee.
Verder hoeft hij de rest van het jaar ook niet op te komen dagen en gaat de betaling van salaris gewoon door. Is natuurlijk ook gratis geld, eerlijk is eerlijk, dus dat tellen we voor onze eigen gemoedsrust er dan maar bij op.
En gemoedsrust bleek de afgelopen periode al met al de grootste winst in het getouwtrek.
Want het blijft zuur natuurlijk dat je wordt wegbezuinigt op een functie die je helemaal niet bekleed.
De fout is erkend, de gemoederen verward en de uitkomst hetzelfde.
Eruit per februari.
Inmiddels is ook de vraag gerezen of het nog wel zo leuk werken zou zijn geweest voor deze starre werkgever. Deze ondankbare bron van inkomsten waar je je jaren voor hebt ingezet met een 'wij en ons' gevoel. De liefde bleek van één kant te komen, want 'wij en ons'  zag mijn man vice versa als nummer zoveelnogwat en zelfs zijn naam wordt hier en daar verkeerd gespeld. 26 jaar gewerkt daaro...Maar oke, daar sta je dan. Bijna 60, recht op 3 jaar uitkering met plusje vanwege het onderwijs en dan.
Wie wil je nog?
Ga je nog werk vinden?
Over het algemeen zijn de reacties niet bijster enthousiast.
Enfin, wie weet wat deze nieuwe periode ons brengt.
Ik heb mijn baan in ieder geval nog en we hebben de afgelopen jaren als gekken onze hypotheek afgelost en dus hele lage woonlasten.
Hoe kon ik destijds weten dat zuiniger leven, consuminderen, bewuster met het geld omgaan, niet alleen onze tophypotheek van 44.000 en onze lening daarbovenop van 25.000 weg zou werken ons uiteindelijk ook nog eens zou behoeden voor een drama met een huis dat onder water staat en een baan die vervalt!
Voor de huidige woonlasten huur je nog geen kamer in Putten-oost. Dus een dak boven het hoofd is wel gegarandeerd. Dat slaapt in ieder geval wel zo rustig.
Het blijft nog steeds niet leuk dat dit allemaal gebeurt, maar wat o wat hadden we gemoeten als we bovenstaande niet hadden gedaan??
In eerste instantie hebben we nog een dik half jaar te gaan met de financieën die we nu hebben.
Dat moet onze buffer dus gaan worden. Want veel echt spaargeld is er niet vanwege het aflossen.
De leningen met rentes van 4 á 5% wegwerken gingen voor sparen voor soms nog geen 1%..
Daarna de WW en ook dan willen we proberen om hier en daar geld over te houden voor het aflossen of de buffer, want hoe we het wenden of keren, er zal misschien een gat vallen tussen de leeftijd van pensioengerechtigd en recht op ww.
Een nieuwe uitdaging dus. En eigenlijk ook wel weer een leuke uitdaging...hoewel het ook offers zal vragen. Zal ik dat opnieuw kunnen?
pfff moeilijk hoor, je went zo snel aan wat je hebt...

zondag 2 februari 2014

Zuinigheid met vlijt bouwt huizen als kastelen oftewel de WOZ waarde

Jawohl het was weer zover deze week rolde het pampier met de officiele belasting voor woongenot in de bus. Want dat is die WOZ waarde volgens de letter der wet.
Wij loeren natuurlijk gewoon of ons pandje alweer in waardering is gezakt. Vond de bank leuk, want dan kunnen ze een hoop watertrappelende klanten (lees hypotheekslaven) weer vertellen dat hun thuis onder water staat. Ergo of ze maar even meer poen willen gaan overmaken om het weer boven water te hijsen.
Ons kasteel was voor het zoveelste jaar op rij weer minder aantrekkelijk volgens de gemeente. Van de 189.000 die het in de jaren net voor de crisis nog mocht opbrengen zijn er nu nog 147.000 over.
Oi oi... maar ja. Zolang je géén verhuisplannen hebt en je niet onder water staat is er niet veel aan de hand. Betaal minder WOZ dat wel. Ook fijn.
Maar het is geen positief teken in het kader van al dat gejubel over een aantrekkende huizenmarkt.
Daar geloof ik trouwens dan ook geen ene moer van. Heb zwaar de achterdocht erin dat dit een voorgeprogrammeerd praatje is vanuit hogere hand om wat kopers op te jutten dat je er nu snel bij moet zijn omdat de huuskes binnenkort wel weer duurder zullen worden. (vingertje vingertje)
Al dat ge-aflos in Nederland gaat onze banken niet in de koude kleren zitten. Want dat zijn we nog steeds massaal aan het doen. Inplaats van het braaf uit te geven aan auto's, vakantie's en luxe artikelen waar je écht niet buiten kan.
Dus er moet weer een blik kopers en hypotheekslaven worden losgetrokken.
Rabo was voorheen DE hypotheekverstekker bij uitstek, mag hopen dat dit een kentering krijgt na al die openbaringen van hun reilen en zeilen van de afgelopen jaren. De gulden handdrukjes die weer aan de berouwvolle smoelwerken zijn uitgereikt. Mea Culpa en een paar ton rijker..
Hoe dan ook, hier blijven we gemotiveerd om af te lossen. Hoe zou dat zijn als ons huis op een goeie dag écht van ons is??
Ik kan me er bijna geen voorstelling van maken. Zou het voelen alsof je een lot uit de loterij, je éigen loterij, hebt gewonnen?
De vlag gaat uit hoor. Zeker weten. Kan me nog wel dat heerlijke gevoel herinneren toen we die eerste 25.000 euro top hypotheek hadden weggewerkt. Was euforisch.
Schatje dat hierboven aan de pagina prijkt is het schuurtje van ons zomerhuisje. Daar komt het gevoel van "los van alles en de rompslomp van de maatschappij" altijd héél dichtbij. De wereld is even klein en niet ingewikkeld.
 Regelmatig een rots in de branding, een plek om de vermoeide vleugels in de zon te laten drogen.
Zusje bedankt voor dat grote cadeau xxx.


zondag 26 januari 2014

over mijn man

Nou met de man zijnen baan sleept het e.e.a. zich een beetje voort. Sinds hij 
 boventallig/overbodig/uitgerangeerd en over de datum is verklaard is hij nog nooit zo druk geweest. Hij werkt op een school annex internaat waar een constante stroom jonge mensen die volledig het spoor bijster zijn geraakt worden opgevangen. Via justitie en rechterlijke machtigingen en tbs verklaringen..dus dan begrijp je wel dat dit een roerig volkje is. Ik druk me uit alsof we het over de efteling hebben, maar geloof mij...dat is het er zeker niet.
Manlief mag daar sinds 26 jaar veiligheid waarborgen en dat is volgens een management consultancy die de zaak financieel aan het vlot trekken is, niet meer nodig. Gevolg: leraren die niet meer voor de klas durven te staan. Jongeren die in hun woede/frustratie noem het, letterlijk de ruiten doortrappen bij de kantoortjes van directie en lerarenkamer.Elkaar met zelfgefrobelde boksbeugels een abbonnement bij de ortho willen aansmeren. Of doodleuk dreigen balpennen die in je strottenhoofd kunnen worden geramd. Ben je nooit je pen meer kwijt.
Als ik het dagelijks zo beluister denk ik regelmatig: Lieffie dank God op je blote knieen dat één of andere oetlul in ..? Maastricht, Rotterdam, Sneek?? waar zit dat kantoor?? heeft berekend dat veiligheid volledig kan worden geschrapt.
Ga iets doen met een vervroegd pensioen en we vullen dat gat wel op. Werk genoeg in de vrije branche en ik heb vooralsnog geen enkele reden om te moeten aannemen dat mijn baan op de tocht staat.
De vrije branche is voor mijn man het lesgeven in allerlei vormen van selfdefence. Hij kan het in de avonduren niet aflopen en misschien is dan een zekere rust overdag wel ontzettend goed en gezond.
Mijn man is 59 jaar, hij mag er twee jaar over doen om op te rotten en dan is het UWV de baas over jou.
Waarom niet het heft in eigen handen nemen... Hoeveel kans is er dat het zuunig bijelkaar gewerkte pensioen uberhaupt nog gaat uitkeren wat het ooit beloofde.
Kunnen we niet veel beter nu de knoop doorhakken en het er zelf bijsparen. In een eigen pot voor oude dag. Iets waar niet maar lukraak mee wordt belegd in weet ik veel wat.
O ja, blijkt ook nog even dat ze hem de afgelopen 8 jaar een schaal te weinig hebben uitbetaald.
Kijk daar hebben we een gesprek met de werkgever zou ik zo denken.
Wordt vervolgd.

Populaire berichten

Totaal aantal pageviews