zondag 2 december 2018

Beter iets dan niets!

foto van internet
Beter iets dan niets.
Ja, dat is wel een klassieker. Niks nieuws onder de zon toch?
Maar het is al een paar maanden actueler dan ooit voor mij.
Komt door een boekwerkje van Christine Carter dat de titel 'Niets meer aan doen' heeft gekregen.
In dit boekje probeert Christine je er onder andere van te overtuigen dat je zo gelukkig bent als je tevreden bent en dat je inderdaad het concept van 'beter iets dan niets' beter volhoudt dan de rigide leefregels die wij onszelf bij tijd en wijle graag opleggen. Christine laat je inzien dat het lange termijneffect aan jouw kant staat. Dáár zit m de winst.
Ze heeft absoluut een punt.
Kijk naar mij met mijn hang naar gezond leven. Ik mag graag wat ondersteuning van vitamines en mineralen pakken in de vorm van een vitaminetabletje en een capsuletje.
De één voor wat extra vitamine C en de andere zodat ik wat kan doen aan eventuele botontkalking in de toekomst.
 Maar het is nooit genoeg... heb ik  een rijtje van 3 potjes staan, dan lees ik wel weer iets over mijn hormoonhuishouding die nodig ondersteuning behoeft.
Dan natuurlijk de visolie capsules, die zou iederéén moeten slikken en omdat je wat ouder vitamine D en B12.  Ik wordt er op een gegeven moment moedeloos van. Het is eigenlijk nooit genoeg. En het wegslikken van een handjevol van die pillen is ook geen pretje.
Ik ken mezelf, ik stop er dan mee. Helemaal. Met wat schuldgevoel spijbel ik eerst een paar keer van de dagelijkse hap pillen en dat lauwe glas water. En al heel snel begin ik er helemaal niet meer aan.
Maar het is niet alles of niets. Ik heb gemerkt als ik denk "Beter iets dan niets" dat ik dus wél die ene multivitamine neem en klaar! Ook daar heb ik zelfs af en toe geen zin in.
Maar dan denk letterlijk bovenstaande zinnetje en dat is voldoende.
En ja, op jaar basis heb ik mijn vitaminehuishouding ook prima voor elkaar. Ook al red ik het niet om elke dag de voorgeschreven porties groente en fruit te verorberen. We worden soms ook een beetje bang gemaakt voor allerlei op handezijnde kwalen,, zeker als vrouw. En daar worden dan weer miljarden aan verdiend! Een onderwerp voor een post op zich...
Ik pas het nu steeds vaker toe op allerhande zaken in mijn leven.
Of het nu gaat om bewegen, koken, opruimen, noem het maar.
Geen zin... ach beter iets dan niets. En op jaarbasis zet het wel degelijk zoden aan de dijk.
Et voila, er gebeurd veel meer dan je zou verwachten, alleen je voelt het niet.
Het is gewichtsloos.
Héérlijk.
Maar nu even terug naar het gedachtengoed van de besparing. Zuinig en bewust leven. Dat sluit namelijk erg goed aan. Beter iets dan niets geeft je tevredenheidshormoon een enorme boost.
Met al die kleine dingetjes die je doet of laat en zomaar best aardig volhoudt, creeer je ook net zo makkelijk een heel arsenaal aan kleine bezuinigingen. En dat is goed  nieuws voor je portemonnee.
Hier geldt ook het principe van de kracht van 'op jaarbasis'.
Al die kleine dingetjes veranderen je leven meer dan je zou verwachten... en dat is leuk!

 

maandag 5 november 2018

Een wonder is geschiedt!

Vraag me niet hoe ik het ten eerste voor elkaar heb gekregen om 4 jaar niet te bloggen op de casa. Vraag me liever hoe het gelukt is om met succes in te loggen.
Om hier weer te kunnen zijn. Want ik weet het werkelijk niet.
Eindeloze totaal gefrustreerde pogingen zijn eraan vooraf gegaan. Ik gaf het dan maar weer op. Begon een ander blog. Maar dat werkte dan weer niet.
Hield ik niet  vol, voelde niet als thuis.
Steeds kwam ik wel weer eens langs de casa. Als lezer van je eigen blog, dat daar eenzaam lag licht te geven in het digitale universum van ons www. Als een kleine gezellige planeet, met  een ondoordringbare dampkring van inlogbarrieres.  Bizar.
En dan vanavond, zomaar had ik weer eens zin om een blogje te lezen over zuinig leven, bewust leven, gezellig leven. En ja hoor ook mijn casa staat daar weer tussen de blogs over dit topic.
Ik dacht "ik kan het niet laten. Ik moet het proberen " en floep!!
Ongeloof en ik meen het serieus, diepe vreugde.
Ik kan mijn eigen blog huisje weer in!
Honey I'm home!
Mijn grootste zorg is nu....als ik straks mijn tablet afsluit. Als ik de blog verlaat. Kom ik er dan weer als ik terugkom?
Doodeng vind ik het.
Weet beste lezer, als die er nog zijn oei, dat het aan mij niet zal liggen.
Dat ik graag de draad weer wil oppakken.
Mijn zuinig en toen was geluk nog heel gewoon posts weer wil gaan plaatsen.

dinsdag 2 september 2014

Ik ben er weer! :-)

...Ja ik weet het, het is een wel erg lange breake van het bloggen.

Maar..ja altijd weer een maar. Daar lijkt het leven af en toe vol van te zitten.
Uitstelgedrag, de moed niet hebben, geen fut, teveel fut, en vooral ook mega veel omwegen om weer op mijn eigen blog simpelweg terecht te komen!
Eindeloos werd me gevraagd om verificatiecodes in te vullen, een gmail account dat zich zinloos en stug aan mij op bleef dringen.
Nee!! Wil ik niet. Hoef ik niet..ik wil gewoon een stukkie schrijven op mijn blog.
En zie hier na poging nummer zoveel ineens FLOEP en ik was op het dashboard en ik kan een blogje weg tikken.
Vraag me niet hoe, ik heb werkelijk geen idee.
Anyways, ondertussen heeft het leven natuurlijk niet stilgestaan.
Manlief is zijn baan definitief kwijt vanaf februari.
De oprotpremie is genoeg voor het vergoeden van de advocaat, een duit in de pensioenpot en een lullige drietal maandsalarissen mee.
Verder hoeft hij de rest van het jaar ook niet op te komen dagen en gaat de betaling van salaris gewoon door. Is natuurlijk ook gratis geld, eerlijk is eerlijk, dus dat tellen we voor onze eigen gemoedsrust er dan maar bij op.
En gemoedsrust bleek de afgelopen periode al met al de grootste winst in het getouwtrek.
Want het blijft zuur natuurlijk dat je wordt wegbezuinigt op een functie die je helemaal niet bekleed.
De fout is erkend, de gemoederen verward en de uitkomst hetzelfde.
Eruit per februari.
Inmiddels is ook de vraag gerezen of het nog wel zo leuk werken zou zijn geweest voor deze starre werkgever. Deze ondankbare bron van inkomsten waar je je jaren voor hebt ingezet met een 'wij en ons' gevoel. De liefde bleek van één kant te komen, want 'wij en ons'  zag mijn man vice versa als nummer zoveelnogwat en zelfs zijn naam wordt hier en daar verkeerd gespeld. 26 jaar gewerkt daaro...Maar oke, daar sta je dan. Bijna 60, recht op 3 jaar uitkering met plusje vanwege het onderwijs en dan.
Wie wil je nog?
Ga je nog werk vinden?
Over het algemeen zijn de reacties niet bijster enthousiast.
Enfin, wie weet wat deze nieuwe periode ons brengt.
Ik heb mijn baan in ieder geval nog en we hebben de afgelopen jaren als gekken onze hypotheek afgelost en dus hele lage woonlasten.
Hoe kon ik destijds weten dat zuiniger leven, consuminderen, bewuster met het geld omgaan, niet alleen onze tophypotheek van 44.000 en onze lening daarbovenop van 25.000 weg zou werken ons uiteindelijk ook nog eens zou behoeden voor een drama met een huis dat onder water staat en een baan die vervalt!
Voor de huidige woonlasten huur je nog geen kamer in Putten-oost. Dus een dak boven het hoofd is wel gegarandeerd. Dat slaapt in ieder geval wel zo rustig.
Het blijft nog steeds niet leuk dat dit allemaal gebeurt, maar wat o wat hadden we gemoeten als we bovenstaande niet hadden gedaan??
In eerste instantie hebben we nog een dik half jaar te gaan met de financieën die we nu hebben.
Dat moet onze buffer dus gaan worden. Want veel echt spaargeld is er niet vanwege het aflossen.
De leningen met rentes van 4 á 5% wegwerken gingen voor sparen voor soms nog geen 1%..
Daarna de WW en ook dan willen we proberen om hier en daar geld over te houden voor het aflossen of de buffer, want hoe we het wenden of keren, er zal misschien een gat vallen tussen de leeftijd van pensioengerechtigd en recht op ww.
Een nieuwe uitdaging dus. En eigenlijk ook wel weer een leuke uitdaging...hoewel het ook offers zal vragen. Zal ik dat opnieuw kunnen?
pfff moeilijk hoor, je went zo snel aan wat je hebt...

zondag 2 februari 2014

Zuinigheid met vlijt bouwt huizen als kastelen oftewel de WOZ waarde

Jawohl het was weer zover deze week rolde het pampier met de officiele belasting voor woongenot in de bus. Want dat is die WOZ waarde volgens de letter der wet.
Wij loeren natuurlijk gewoon of ons pandje alweer in waardering is gezakt. Vond de bank leuk, want dan kunnen ze een hoop watertrappelende klanten (lees hypotheekslaven) weer vertellen dat hun thuis onder water staat. Ergo of ze maar even meer poen willen gaan overmaken om het weer boven water te hijsen.
Ons kasteel was voor het zoveelste jaar op rij weer minder aantrekkelijk volgens de gemeente. Van de 189.000 die het in de jaren net voor de crisis nog mocht opbrengen zijn er nu nog 147.000 over.
Oi oi... maar ja. Zolang je géén verhuisplannen hebt en je niet onder water staat is er niet veel aan de hand. Betaal minder WOZ dat wel. Ook fijn.
Maar het is geen positief teken in het kader van al dat gejubel over een aantrekkende huizenmarkt.
Daar geloof ik trouwens dan ook geen ene moer van. Heb zwaar de achterdocht erin dat dit een voorgeprogrammeerd praatje is vanuit hogere hand om wat kopers op te jutten dat je er nu snel bij moet zijn omdat de huuskes binnenkort wel weer duurder zullen worden. (vingertje vingertje)
Al dat ge-aflos in Nederland gaat onze banken niet in de koude kleren zitten. Want dat zijn we nog steeds massaal aan het doen. Inplaats van het braaf uit te geven aan auto's, vakantie's en luxe artikelen waar je écht niet buiten kan.
Dus er moet weer een blik kopers en hypotheekslaven worden losgetrokken.
Rabo was voorheen DE hypotheekverstekker bij uitstek, mag hopen dat dit een kentering krijgt na al die openbaringen van hun reilen en zeilen van de afgelopen jaren. De gulden handdrukjes die weer aan de berouwvolle smoelwerken zijn uitgereikt. Mea Culpa en een paar ton rijker..
Hoe dan ook, hier blijven we gemotiveerd om af te lossen. Hoe zou dat zijn als ons huis op een goeie dag écht van ons is??
Ik kan me er bijna geen voorstelling van maken. Zou het voelen alsof je een lot uit de loterij, je éigen loterij, hebt gewonnen?
De vlag gaat uit hoor. Zeker weten. Kan me nog wel dat heerlijke gevoel herinneren toen we die eerste 25.000 euro top hypotheek hadden weggewerkt. Was euforisch.
Schatje dat hierboven aan de pagina prijkt is het schuurtje van ons zomerhuisje. Daar komt het gevoel van "los van alles en de rompslomp van de maatschappij" altijd héél dichtbij. De wereld is even klein en niet ingewikkeld.
 Regelmatig een rots in de branding, een plek om de vermoeide vleugels in de zon te laten drogen.
Zusje bedankt voor dat grote cadeau xxx.


Populaire berichten

Totaal aantal pageviews